piątek, 19 stycznia 2018

Lider w grupie

Znalezione obrazy dla zapytania Lider w grupie

Lider w grupie to jedna z ról grupowych podejmowanych przez osobę cieszącą się akceptacją reszty zespołu albo wykazującą konkretne umiejętności i kompetencje niezbędne do realizacji powierzonych zadań. 

Potocznie, pojęcia „lidera” i „przywódcy” są traktowane synonimicznie, ale nie oznaczają tego samego. Przywódca to funkcja wynikająca ze struktury władzy, natomiast lider zawdzięcza swoją pozycję strukturze prestiżu. Lidera można określić jako gwiazdę socjometryczną – osobę najbardziej lubianą, której się ufa, wierzy, z którą chce się identyfikować. Czym różni się lider grupy od przywódcy albo zarządcy? Jak kierować ludźmi w sposób najbardziej optymalny?

1. Role grupowe

W strukturze organizacyjnej, np. firmie czy klasie szkolnej, ludzie mogą podejmować różne role społeczne. Wyróżnia się następujące role grupowe:

Role zadaniowe – istotne ze względu na realizację powierzonego zadania:
*pomysłodawca – proponuje nowe rozwiązania problemu, podsuwa pomysły dotyczące sposobu realizacji zadania;
*modyfikator – pomaga twórczo kontynuować pracę, rozszerza podjęte inicjatywy;
*ekspert – wie więcej niż inni, udziela odpowiedzi na różne pytania członków grupy;
*krytyk – podsumowuje efekty pracy innych członków zespołu, ocenia osiągnięcia i metody pracy, weryfikuje jakość wykonanych zadań;
*nawigator – zwraca uwagę na czas lub stopień zaawansowania działań;
*koordynator – rozdziela zadania, pilnuje, by praca przebiegała sprawnie;

 Role emocjonalne– ważne dla współżycia i rozwoju grupy:
*motywator – dobry duch grupy, pobudza i stymuluje do działania, zachęca, wyraża uznanie;
*strażnik zasad – pilnuje reguł współdziałania, porozumiewania się i pracy w grupie;
*pocieszyciel – daje wsparcie osobom, które tego potrzebują, jest ciepły, serdeczny, cieszy się zaufaniem i sympatią;
*harmonizator – namawia do współpracy, dąży do kompromisów, stara się rozwiązywać konflikty, zażegnywać spory;

Role blokujące rozwój grupy– utrudniają współżycie w zespole i sprawną realizację celów:
*podpieracz ścian – nie włącza się w pracę grupy, pozostaje na uboczu albo wycofuje się ze wspólnych zadań;
*dominator – stara się nie dopuszczać innych do głosu, próbuje przejąć czołową pozycję w grupie, narzuca swoje zdanie, nie liczy się z innymi;
*indywidualista – nie przestrzega przyjętych reguł pracy;
*kontestator – przeciwstawia się inicjatywom większości, podważa zasadność przyjętych rozwiązań, niepotrzebnie wstrzymuje pracę.

Oczywiście powyższa klasyfikacja jest tylko pewną propozycją, bowiem relacje międzyludzkie i stosunki społeczne są zbyt zawiłe i skomplikowane, by wyglądać w taki uproszczony sposób. Ponadto niektóre role zazębiają się ze sobą, nie mają charakteru rozłącznego, np. ktoś może być zarówno pomysłodawcą, jak i ekspertem.

2. Lider a kierownik

Przeciętny człowiek zwykle utożsamia rolę lidera zespołu z przywódcą albo kierownikiem. W praktyce jednak istnieją pewne znaczące różnice między tymi stanowiskami. W najprostszy sposób można stwierdzić, że lider to funkcja o charakterze nieformalnym, natomiast kierownik to pozycja o charakterze formalnym, wynikająca ze struktury władzy. Lider wyłania się wówczas, kiedy grupa potrzebuje jego umiejętności, jakimi dysponuje, w celu najbardziej optymalnej realizacji zadań. Czasami w zespole może pojawić się kilku liderów, którzy prezentują unikalne kompetencje niezbędne do wykonania wyznaczonych celów. Lidera traktuje się jako eksperta, znawcę w danej dziedzinie, dlatego reszta chętnie poddaje się jego sugestiom, wierząc w szybki i szczęśliwy finał współpracy.

Funkcje i pozycja lidera ulegają zmianie wraz z dynamiką grupy i fazą realizacji zadań. Liderem może zostać każdy, kto potrafi zapewnić grupie poczucie bezpieczeństwa i dysponuje konkretnymi umiejętnościami, będącymi bazą dla poszukiwania najlepszych rozwiązań. Czym jeszcze różni się przywódca od lidera? Przywódca to człowiek potrafiący werbalizować wizje, wpływać na innych w celu realizowania postulatów, motywować, inspirować do pracy grupowej, zachęcać do współpracy, budować więzi między członkami zespołu i być przykładem dla innych. Przywódca nadaje kierunek aktywności i angażuje innych do zmierzania do wyznaczonego celu. Kierownik natomiast zarządza, a więc traktuje ludzi jako „narzędzia” do realizacji powierzonych zadań. Zarządzanie wiąże się z ustalaniem porządku, kontrolą, budżetowaniem i zwiększaniem efektywności zespołu pracowniczego.

3. Jak efektywnie kierować zespołem?


Jak zostać skutecznym formalnym szefem zespołu i nieformalnym liderem? Jak rozwinąć kompetencje managerskie i zdolność przewodzenia innym? Jaki styl kierowania wybrać? Pomocą może być znajomość dynamiki procesu grupowego i mechanizmów psychologicznych rządzących zespołem.

FORMOWANIE – powołanie grupy osób do realizacji danego projektu brak wiedzy członków zespołu co do zakresu działań, podziału pracy i odpowiedzialności; pojawia się opór, lęk, brak zaufania i wątpliwości, gdyż członkowie grupy się nie znają pod względem kompetencji ani cech osobistych; „testowanie” kierownika; cele indywidualne pracowników nie idą w parze z celami organizacyjnymi konkretna prezentacja celów, zadań i zasad oceny efektywności pracy; podział obowiązków pracowniczych; dbałość o integrację grupy i dobrą atmosferę; odpowiedzi na pytania i wątpliwości członków grupy przez kierownika

DOCIERANIE – wspólna realizacja powierzonych zadań, nasilenie napięć w zespole obecność jawnych i ukrytych konfliktów; weryfikacja celów firmowych przez zespół; rozwój wzajemnych relacji między członkami grupy; demotywacja zespołu; rywalizacja między pracownikami pomoc w rozwiązywaniu konfliktów; promowanie współpracy; unikanie dyrektywności, presji i przymusu; łagodzenie sporów; mobilizacja zespołu; unikanie intryg; angażowanie grupy w proces podejmowania decyzji

NORMOWANIE – ustalenie norm grupowych, respektowanie zasad ustalenie reguł działania i stosowanych procedur; krystalizacja wspólnej wizji celu; uczenie się współpracy; poznanie się w zakresie kompetencji i od „tej ludzkiej strony” delegacja większej ilości zadań, obowiązków i odpowiedzialności; monitorowanie efektów pracy; przeciwdziałanie myśleniu grupowemu; wspieranie kreatywności i mobilizacja grupy

WSPÓŁDZIAŁANIE – zdolność zespołu do efektywnej współpracy identyfikacja grupy z misją firmy; wysoki poziom wzajemnego zaufania; szczera komunikacja; konstruktywne wnioski; satysfakcja ze współpracy podział władzy i odpowiedzialności; wspieranie zespołu; udzielanie informacji zwrotnych; przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu i rutynie

4. Kto może zostać liderem w grupie?


Identyfikacja ról grupowych i demaskacja nieformalnych związków między pracownikami to klucz do efektywnego zarządzania i przewodzenia. Jakie cechy charakteryzują osobę cieszącą się pozycją lidera w zespole?
*Lider często mówi w imieniu całej grupy.
*Członkowie zespołu często zwracają się do takiej osoby w sytuacjach trudnych.
*Lider pełni funkcję reprezentanta w negocjacjach z pracodawcą lub kierownikiem.
*Inni członkowie zespołu zabiegają o sympatię i aprobatę lidera.
*Lider wpływa na poziom zaangażowania grupy – motywuje albo demobilizuje.
*Do lidera często należy ostatnie słowo w danej kwestii.
*Słowa lidera są często powtarzane, inni współpracownicy powołują się na jego argumenty, cytują albo naśladują styl wypowiedzi.
Mowa ciała reszty zespołu wyraża aprobatę dla lidera, np. podtrzymywanie kontaktu wzrokowego.
Pracownicy grupy uważnie słuchają rad lidera, uznają jego autorytet, darzą szacunkiem i konsultują swoje decyzje z opinią lidera.

Nie ma jednej recepty i metody na to, jak zostać liderem. Warto jednak wspierać wysiłki innych, zachęcać do pracy, chwalić, nagradzać, uważnie słuchać, świecić własnym przykładem, ukierunkowywać, dbać o rozwój merytoryczny kadry oraz wyznaczać jasne i możliwe do realizacji cele grupowe.


czwartek, 14 grudnia 2017

Określ swój self-image

Znalezione obrazy dla zapytania    Określ swój self-image

,,Motywacja jest motorem Twoich poczynań " William James

To co w życiu robimy jest konsekwentne z tym jak sami siebie oceniamy. Wszystko jest uzależnione od zakodowanego w umyśle obrazu samego siebie self-image. Właśnie pod wpływem tego decydujemy się na jakiś zawód i pod wpływem tego dobieramy sobie przyjaciół. Nasz sposób bycia i ubiory także zgodne są z tym self-image. Nawet związki małżeńskie zawieramy konsekwentnie z tym utrwalonym w umyśle wizerunkiem samego siebie. Jeśli jest on pozytywny - oczekujemy od życia wiele. Mamy ogromny szacunek do własnej osoby i wysokie wymagania w życiu. Byle co nas nie zadowala, kierujemy się ambicjami by wiele w życiu osiągnąc. Kiepski self-image pozwala zaś ludziom tolerowac byle jaką pracę, przeciętną egzystencję i brak szczęścia.

Od tego jak sam siebie widzisz zależy czy dojdziesz do rzeczy wielkich, czy też nigdy w życiu nie rozwiniesz skrzydeł.

Wyobraź sobie, że tuż przed siódmą rano budzi Cię telefon. "Chcę Ci powiedziec, ze jesteś najlepszą osobą jaką znam - mówi głos w słuchawce. - Cenię Cię za to, że tak mądrze podchodzisz do życia i że z taką ogromną odpowiedzialnością traktujesz swoje obowiązki. Lubię Twoje poczucie humoru i fakt, że z takim zrozumieniem traktujesz otoczenie. Uważam, że jesteś filarem naszego środowiska i większośc wspólnych znajomych się ze mną zgadza. Od dawna chciałam Ci to powiedziec. Naprawdę jestem dumna, że mam prawo nazywac Cię swoim przyjacielem. Za każdym razem, kiedy jestem w Twoim towarzystwie ogarnia mnie entuzjazm i moje życie nabiera głębszego sensu. Szczerze mówiąc nie mogę się po prostu doczekac, kiedy sę znowu spotkamy. Tyle na razie, bardzo się śpieszę, ale musiałam Ci to powiedziec."

Tutaj usłyszałbyś trzask odłożonej słuchawki.

Gdybyś rzeczywiście otrzymał taki telefon, gdybyś miał pełny szacunek do tej osoby, która zadzwoniła i gdybyś wiedział z całą pewnością, że to nie jest żart - jaki czekałby Cię dzień?

Byłbyś lepszy! Dlaczego? Bo pod wpływem tego, co usłyszałeś zmieniłoby się Twoje własne pojecię o saym sobie. Twój self-image. Myślałbyś sobie "Jestem filarem naszego środowiska, ludzie mnie lubią i doceniają."Nie chciałbyś chyba stracic tej reputacji i pracowałbyś lepiej, wydajniej.

Dr Maxwell Maltz, ktory zasłynął w latach pięcdziesiątych swoją książką "Psycho-Cybernbetyka", oprócz psychologii zajmował się też chirurgią plastyczną. Ludzie przychodzili do niego mówiąc "moje blizny powodują, że nie znoszę swojej osoby". Dr Maltz likwidował więc blizny po oparzeniach, skracał długie nosy i zamieniał brzydkie twarze w ładne, czasem nawet w piękne. Odkrył jednak, że większości pacjentów taka operacja niezbyt w życiu pomagała. Mimo zgrabnych nosów w dalszym ciągu pozostawały im te same kompleksy brzydkiego kaczątka objawiające się nieśmiałością i brakiem wiary w siebie. Dalej nie znosili swojego wyglądu dopatrując się w nim coraz to nowych wad. Po operacji byli równie nieszczęśliwi jak przed nią.

Po latach studiów przekonał się wreszcie Dr Maltz dlaczego tak jest i poświęcił temu zagadnieniu całą książkę, która zmieniła oblicze psychologii stosowanej.

Nasz self-image to kompletny obraz czlowieka widziany od wnętrza. Jeśli poprawimy tylko swój wygląd fizyczny, osobowośc nie nadąża wystarczająco szybko za tą zmianą. Dopiero kiedy ten self-image zmieni się na lepsze!

Jeśli chcesz w życiu osiągnąc więcej niż masz, jeśli pragniesz zmian - zacznij od swojego self-image tego wizerunku samego siebie. Jak? Wcale nie musisz czekac na taki telefon od znajomego to może nigdy nie nastąpic. Stosuj cwiczenia z psycho-cybernetyki, które zalecał dr. Maltz. Przynajmniej przez pół godziny dziennie, ale konsekwentnie. W twoim umyśle powstanie "metryka" człowieka sukcesu.

Siądź wygodnie w fotelu. Rozluznij się. Włącz ulubioną płytę i zagłąb się w swojej wyobrazni. Oto Ty jako osoba ogromnego sukcesu zacznij marzyc. Osiągasz wszystko to, co zaplanowałeś i wymarzyłeś. Jesteś pewny swojej wartości. Jesteś osobą ogromnie szczęśliwą i tryskającą zdrowiem. Nie masz większych zamartwień ani kłopotów finansowych. Wyobraź sobie jak wygląda Twój nowy styl bycia teraz kiedy wszystkie problemy zostały rozwiązane. Jak wygląda Twoje otoczenie. Wyobraź sobie emocje związane z tym, że niemal każdy chce miec Ciebie za przyjaciela. Wszyscy Cię lubią i za Tobą przepadają. Jak się czujesz? Na co się teraz możesz zgodzic a na co absolutnie nie?

Jeśli będziesz odbywac to cwiczenie regularnie, po jakimś czasie ten nowy obraz stanie się Twoim nowym self-image. W miarę zaostrzania się tego obrazu Twoja podświadomośc zacznie Ci sprzyjac, podpowiadając co masz robic by życ w zgodzie z tym nowym wizerunkiem samego siebie.

Takie psycho-cybernertyczne cwiczenia to rodzaj relaksu i wakacji. To doskonała ucieczka od szarej codzienności. Ludzie sukcesu często udają się w ten świat własnej wyobraźni kiedy problemy się nawarstwiają i kiedy czują, że grozi im desperacja. Wracają z tej "podróży w wyobraźnię" wypoczęci, podbudowani wiarą w siebie i z nową energią rzucają się w wir życia.

Naprawdę, wierz mi warto spróbowac!


środa, 23 sierpnia 2017

Nowe, czyli złe...

Znalezione obrazy dla zapytania Nowe, czyli złe...

Większość z nas wszelkie nowości, odmienności traktuje z rezerwą,  czasem z niechęcią, a nawet jako swego rodzaju zagrożenie.

Współcześnie to rodzaj atawizmu, niestety dość rozpowszechnionego.Przed wiekami ograniczone zaufanie do wszystkiego co nowe, miało swoje uzasadnienie. Jeśli coś zakłócało spokojne życie w jaskini, to najczęściej wiązało się z kłopotami. Hałasy w krzakach mogły oznaczać spotkanie z ostrymi kłami drapieżnika albo z równie niebezpieczną istotą człekokształtną preferującą pieczeń z mięsa swoich bliźnich. Dualizm swój – wróg, mocno zakorzenił się w ludzkiej podświadomości.

Dostosowała się do tego natura. Wyposażyła człowieka w mechanizm umożliwiający przeżycie – reakcję stresową.Zmusiła człowieka do wyboru: walcz lub uciekaj!

Dziś już niewiele zostało zarośli z groźnymi bestiami.Człowiek jednak jest ciągle taki sam; na nowość reaguje tak, jak jego praprzodek przed stu tysiącami lat.Spojrzy i „takiej głupoty jeszcze nigdy nie czytałem!” (atak), albo „nic mnie to nie obchodzi...” (ucieczka). Takie i podobne formy reakcji należą do najłagodniejszych. A podobno jesteśmy cywilizowani...

Jeśli tak, to reagujmy w sposób cywilizowany; z życzliwością, ciekawością i pragnieniem nauczenia się czegoś wartościowego.Naturalnie i z powagą.Wznosząc się ponad niechęci, uprzedzenia i ograniczające schematy myślenia.Przecież sami wyznaczamy własne granice.

Przecież człowiek – to brzmi dumnie...






wtorek, 25 lipca 2017

Po co mi planowanie?

Znalezione obrazy dla zapytania Po co mi planowanie?

Jak planowanie może zmienić Twoją firmę.
Wyobraź sobie, że jedziesz na urlop do Chorwacji. Co robisz? Wsiadasz do auta i masz nadzieję, że znaki drogowe oraz ludzie, których zapytasz o drogę doprowadzą Cię do miejsca, które Ci się spodoba?

Czy może surfujesz po Internecie albo przeglądasz oferty biur podróży i ustalasz miejsce wakacji. zbierasz opinie innych, rezerwujesz noclegi, a potem bierzesz mapę i planujesz trasę,
tak aby najszybciej i najwygodniej dotrzeć do celu?

Ja bym wybrała rozwiązanie drugie - a Ty?

Podobnie jest z prowadzeniem firmy. Jaki jest Twój cel? Do czego dążysz? Czy kiedykolwiek zadałeś sobie to pytanie? A może działasz z dnia na dzień, rozwiązując bieżące problemy i troszcząc się o to, aby było na bieżące opłaty?

Jak będzie wyglądała Twoja firma za rok? Za 5 lat? Czy dalej będziesz zapracowanym człowiekiem,
który pracuje 20 godzin na dobę?

A może będziesz pracować tyle ile chcesz, kiedy chcesz, będziesz robić to co lubisz, a wakacje mieć
kilka razy w roku, podczas gdy Twoja firma będzie na nie zarabiać ? bez Twojego bezpośredniego udziału?

Pewnie już domyślasz się, jak to osiągnąć. Tak! Planując!

Ale nic nie stanie się samo!.

Zróbmy parę założeń:
> chcesz, aby z miesiąca na miesiąc liczba zamówień wzrastała o 5%.
> chcesz, aby przybywało Ci 100 nowych klientów miesięcznie.
> chcesz, aby przychody rosły z miesiąca na miesiąc o 10%
> dążysz, aby liczba zwrotów nie przekraczała 1% zamówień

Powiesz ambitny plan! Będę dążyć do tego, aby osiągnąć postawione sobie cele!

Ale czy to wystarczy?

Prawdą jest, że w natłoku codziennych zajęć możesz o tym planie zapomnieć. Za pół roku się obudzisz i zauważysz, że liczba zwrotów jest coraz większa, klientów nie przybywa, a liczba zamówień pozostaje na tym samym poziomie. Konkurencja pnie się do góry, a Ty? Niestety stoisz w miejscu.

Powiesz, plan jest bez sensu, nie mam czasu na codzienne monitorowanie czy wszystko idzie zgodnie
z nim.

A może chciałbyś mieć kogoś, kto by za ciebie sprawdzał, czy wszystko idzie zgodnie z planem, a przy jakimkolwiek odstępstwie od planu niezwłocznie Cię o tym poinformował, abyś mógł od razu zareagować?

Może wystarczy zmienić opis produktu albo dodać jakiś bonus?



sobota, 15 lipca 2017

Skup się na tym, co lubisz

Znalezione obrazy dla zapytania skup się na tym, co lubisz


Skup się na tym, co lubisz zamiast na tym, co Ci się nie podoba

Najłatwiejszym sposobem zboczenia z drogi jest skupienie się na tym, co staje nam na drodze, zamiast na usunięciuprzeciwności. Spędzamy większość naszego świadomego życia na denerwowaniu się rzeczami, których nie lubimy w sobie lub sytuacjami w których się znaleźliśmy.

Na przykład zamiast skarżyć się i pytać dlaczego jesteś biedny zmuś się na skupieniu na tym, co możesz zmienić, żeby nie musieć być biednym w przyszłości.

Dlaczego nie karzesz sobie żyć wykorzystując wszystkie swoje możliwości?Spisz na kartce wszystko, co w sobie lubisz, albo to co inni w tobie lubią. Zapisz trzy sposoby dalszego ich polepszenia.

Podejmij decyzję o pracy nad inną rzeczą każdego dnia..


niedziela, 2 lipca 2017

Kości niezgody w biznesie...

Znalezione obrazy dla zapytania Kości niezgody w biznesie...

Jeśli Twój klient jest z czegoś niezadowolony- reaguj jak najszybciej, by mu pomóc.


Kiedy złamiesz sobie nogę, to po złożeniu jej przez lekarza jest ona duzo mocniejsza niż  przedtem w tym miejscu.

Jesli chodzi o biznes (produkt/usługa)- ma to sens.  Metafora traci sens przy relacjach międzyludzkich.  Jeśli ktoś nadszarpnie Twoje zaufanie - juz nigdy  nie będzie tak jak wcześniej.

Bądź czujny!


Podczas Twojej drogi przez życie spotkasz wielu ludzi, ktorzy wydają się być OK. Tracisz zaufanie do nich kiedy po raz pierwszy  wyczujesz, że rozmawiają na Twój temat za  Twoimi plecami i będzie to negatywny temat.

Ludzie bardzo często opowiadają różne rzeczy na temat innych (nieobecnych) i czyją się z tym lepiej, bo sami nie dają sobie rady z wieloma rzeczami. Zamiast  działać - szukają wsparcia obrabiając komuś tyłek. To stanowi tylko i wyłącznie o ich słabości.

Tacy ludzie mają kilka wspólnych cech:
1. Zniszczyć konkurencję.
2. Zniechęcać  do innych promując siebie (nawet wtedy gdy nie ma czego promować:))
3. Przechwycić to co masz dla własnych celów.
4. Są tacy dla wszystkich. Dla Ciebie będą tacy sami.

Otaczaj sie tymi, którzy życzą innym dobrze.




czwartek, 29 czerwca 2017

Metoda Cornella

Znalezione obrazy dla zapytania ile znasz metod notowania?

Edukacja jest ważna, prawda? Rozwijanie swoich umiejętności jest ważne, tak? Szkoła jest od tego, aby uczyć i edukować, czyż nie?

Proszę wróć na moment pamięcią do czasów pierwszych klas szkoły podstawowej.Rozwijałeś się wtedy w niezwykłym tempie w wielu dziedzinach - towarzyskiej, być może sportowej, rozwijałeś swoje hobby i zainteresowania, a także uczyłeś się nowej wiedzy i umiejętności.

Jednak w większości wypadków w szkole, w domu i gdziekolwiek pomijane były tzw. metawiedza i metaumiejętności.

Słusznie zapytasz co to jest METAwiedza/umiejętności. Przedrostek "meta" oznacza "ponad". Metawiedza to wiedza o tym czym jest wiedza :) Metaumiejętności to umiejętność uczenia się umiejętności. Do panteonu dodam metauczenie się - czyli nauka o uczeniu się.

Tego typu wiedzy i umiejętności sprzedawane są do tej pory praktycznie wyłącznie na dość drogich kursach oraz w książkach.

Zauważ tę prawidłowość.

Do 4 klasy szkoły podstawowej jesteś uczony pisania. Od tamtego momentu kończy się nauka od mistrzów (nauczycieli) i musisz sobie radzić sam. Nikt już później nie da Ci rad jak poprawiać swój charakter pisma, jak pisać łatwiej i szybciej itp. Nauka się kończy, a Ty do końca życia piszesz w taki sposób w jaki nauczyłeś się w połowie szkoły podstawowej...

To samo jest z czytaniem. Gdy już nauczą Cię składać sylaby w słowa nauka się kończy. Większość osób przez całe swoje życie czyta z taką efektywnością do jakiej doszli w szkole podstawowej.

Zauważ tę ironię. Z każdą dekadą ten świat, nasza cywilizacja jest coraz bardziej rozwinięta, jest coraz więcej dostępnej wiedzy do przyswojenia, coraz więcej możliwości i szans - a my od ponad 100 lat kończymy naukę czytania w połowie szkoły podstawowej i korzystamy z tego do końca życia.

Czy to nie jest zastanawiające?

Najefektywniejsza metoda ze wszystkich (Metoda Cornella) jest kompletnie nieznana w Polsce. Co niestety powoduje u wrażenie, że Polska jest pod względem jakości edukacji wbrew pozorom jednym z najbardziej zacofanych krajów w Europie.

Być może nasuwa Ci się do głowy zdanie, które kiedyś od kogoś usłyszałeś, że "Polscy informatycy są najlepsi", że "Polscy studenci na zachodzie są jednymi z najlepszych".

Być może część takich stwierdzeń ma odzwierciedlenie w rzeczywistości, ale proponuję Ci popatrzeć na to z troszkę innej perspektywy.

W Polsce nadal bardzo duży nacisk kładzie się na naukę teorii, która niestety w wielkiej części jest wiedzą historyczną i nieaktualną. I w zakuwaniu tej wiedzy jesteśmy dobrzy - wiesz tu działa prawo koncentracji :D

Na zachodzie już dawno uczelnie wyższe wprowadziły do swoich przedmiotów obowiązkowych metody szybkiego uczenia się. A w Polsce? Marzenie ściętej głowy! Edukacja na zachodzie już dawno skupia się na umiejętnościach i praktycznym wykorzystaniu wiedzy. Na zachodzie zrobili to tyle lat temu ile my mamy zapóźnienia cywilizacyjnego.

Oczywiście nie jest tak źle, ale zawsze może być lepiej.